Człowiek z liściem na twarzy

No, powiem, że świat nie przestaje mnie zaskakiwać. W nie do końca znany mi sposób trafiłem na relację z polskiego turnieju w policzkowaniu, zwaną z angielska Punch Down. Jak zapewne nietrudno się domyślić, zawody polegają na naprzemiennym biciu się po twarzy. W tym miejscu mógłbym w zasadzie postawić kropkę i pozwolić, aby delikatny absurd poprzedniego zdania odpowiednio wybrzmiał, ale jest wokół tego jeszcze kilka kwestii wartych skomentowania.

Otóż to, co spodobało mi się najbardziej to sportowa otoczka zbudowana wokół całego przedsięwzięcia. Jest pełna emocji prezentacja zawodników („jeśli dobrze trafię, to nie zdarza się, aby ktoś wstał po moim liściu”), są sędziowie, kibice, no i bardzo precyzyjne zasady: w oblicze przeciwnika uderzamy wyłącznie otwartą dłonią i nie więcej niż trzy razy. Oczywiście pod warunkiem, że obaj zawodnicy będą w stanie jeszcze stać o własnych siłach, a wata nie wypadnie im z uszu.

Przez moment pomyślałem nawet, że ta nietypowa dyscyplina ma w sobie jakieś ewangeliczne korzenie, bo w końcu gdzie, jak nie w piśmie mówi się o nadstawianiu drugiego policzka. Odszedłem jednak od tej koncepcji, kiedy jeden z finalistów turnieju zapytany, o to co zrobi z główną nagrodą, w mało chrześcijański sposób odpowiedział, że – tu cytat – „prze****doli na głupoty”. Nie będę się śmiać, bo sam nie wiem, co bym mówił po tylu przyjętych policzkach.

Ciekawe też, że to co kiedyś było naturalnym zachowaniem w przypadku co bardziej porywczych dżentelmenów, dzisiaj urasta do rangi dyscypliny sportowej. A może to taka współczesna forma honorowego pojedynku? Tak czy inaczej myślę, że jest w tym jakaś romantyczna tęsknota za męskim instynktem do spontanicznego dania w mordę.

Podsumowaniem niech będą motywujące słowa zwycięzcy turnieju: „Lubię wypłacać liście i w tym będę mistrzem!”. To nazywam właśnie piękną sportową dewizą. Nic dodać, nic ująć.

7 uwag do wpisu “Człowiek z liściem na twarzy

  1. Nawet mógłbym to oglądnąć. Pod jednym warunkiem wszakże, mianowicie Kaczyński wali się po pysku z Tuskiem albo Duda z Biedroniem. Hitem dla mnie byłoby naparzanie się Terleckiego z Macierewiczem. A swoją drogą kultura masowa .. szkoda słów

    Polubione przez 1 osoba

    1. Myślę, że prezes wystawiłby kogoś ze swojej ekipy, żeby bił się w jego imieniu. Poza tym przeszkodą mógłby być niski wzrost i krótkie ręce prezesa, bo ciosy zadaje się zza stołu. Ale przyznam, że polityczny Punch Down brzmi kusząco, na przykład jako alternatywna wersja debaty wyborczej. Chociaż biorąc pod uwagę to, jaki mamy poziom dialogu, to nie jesteśmy od tej wizji aż tak daleko.

      Polubione przez 1 osoba

  2. „Wsiadł do autobusu człowiek z liściem na głowie…” Jak widać, powstał potencjał na wydanie drugie poprawione utworu Jakuba Sienkiewicza – może Jego dzieci się pokuszą o takowy?

    P.S. Być może rozwijamy się do wewnątrz – przynajmniej autor ma o czym pisać! 🙃 Pozdrawiam!

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s